Καλό Καλοκαίρι...

28η Οκτωβρίου στο Χωριό!

Μνημείο Φύσης και Ιστορίας ανακηρύχθηκε ο Πλάτανος του Χωριού μας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  -ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Σύλλογος Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Φωκίδας "Αχυρόστρατα" συνδιοργανώνει με τον Σύλλογο Μαυρολιθαρίου και Πολιτιστικό Κέντρο Στρώμης 
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
την Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012 Αστροπαρατήρηση - Αστροπάρτυ στην θέση "Σταυρός" στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας στις 9.30 μμ. 

Ο χώρος της παρατήρησης είναι 350 μέτρα ανατολικά του χωριού σε υψόμετρο 1160 μέτρα .

Για την συμμετοχή στην εξόρμηση δεν είναι απαραίτητο να διαθέτουμε αστρονομικό εξοπλισμό, όποιοι όμως διαθέτουν καλό είναι να τον έχουν στήσει από νωρίς στο χώρο.

Το πρόγραμμα είναι το εξής:

α)9.30: Ουρανογραφία της βραδιάς

β)10.00: Παρατήρηση με τηλεσκόπια

σε περίπτωση συννεφιάς ή βροχής η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα του ξενώνα και θα περιλαμβάνει:

α)9.30 μμ: Ουρανογραφία της βραδιάς με χρήση του προγράμματος

β)10μμ: Προβολή ντοκιμαντέρ

Μια υπενθύμιση για όλους :

1:Για κανέναν λόγο δεν θα ανάψουμε φωτιά στο χώρο παρατήρησης.

2: Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχετε προμηθευτεί έναν κόκκινο φακό για να κινείστε κατά τη διάρκειας της νύχτας χωρίς να ενοχλείτε τους παρατηρητές. Αν δεν έχετε, μπορείτε εύκολα να κατασκευάσετε έναν βάζοντας σκούρα κόκκινη ζελατίνα, διαθέσιμη σε κάθε βιβλιοπωλείο, σε έναν κανονικό φακό.

3:Φροντίζουμε όλοι μας για τη διατήρηση της καθαριότητας του χώρου.

4:Καλό είναι να έχουμε μαζί μας τα κατάλληλα ζεστά ρούχα για τη νύχτα σε τέτοιο υψόμετρο όπως κασκόλ, μπουφάν.

οι Συνδιοργανωτές:
Σ.Ε.Α.Φ. " ΑΧΥΡΟΣΤΡΑΤΑ "

«ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» – «ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ» ο Πλάτανος Μαυρολιθαρίου και η αιωνόβια Πουρνάρα της Καστριώτισσας Δήμου Δελφών

Ιδιαίτερα αποτελεσματική ήταν η Σύσκεψη που έγινε με πρωτοβουλία της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας, υπό την Προεδρία της Αντιπεριφερειάρχη Φωκίδας κ. Παναγιώτας Γαζή και τη συμμετοχή του Αντιδημάρχου Δελφών κ. Λεωνίδα Καραγιάννη καθώς και των εκπροσώπων των τοπικών Συμβουλίων και Συλλόγων της περιοχής.

Θέμα της σύσκεψης ήταν η εισήγηση και η πρόταση του συμπατριώτη  μας δημοσιογράφου – φιλολόγου κ. Γιώργου Καραχάλιου, ο οποίος εδώ και ένα χρόνο- πήρε την πρωτοβουλία να ανακηρυχθεί και να αναδειχθεί ο Πλάτανος της πλατείας Μαυρολιθαρίου ως «Μνημείο της Φύσης, της Ιστορίας και της Εθνικής Αντίστασης», καθώς και η Πλατεία Μαυρολιθαρίου ως «Πλατεία Εθνικής Αντίστασης ή Εθνικής Συμφιλίωσης». Και ταυτόχρονα να ανακηρυχθεί και να αναδειχθεί η αιωνόβια Πουρνάρα της πλατείας του χωριού Καστριώτισσας ως «Μνημείο της Φύσης».

Κατά τη σύσκεψη, ο κ. Καραχάλιος ενημέρωσε τους συμμετέχοντες για τις έως τώρα ενέργειές του προς τους καθ’ ύλην αρμοδίους Φορείς και ειδικότερα στη συνεργασία του με την κ. Νίκη Γουλανδρή, Πρόεδρο του «Κοινωφελούς Ιδρύματος Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας – Κέντρο Γαία». Η κα Γουλανδρή η οποία έχει επισκεφθεί το Μαυρολιθάρι έχει εκφράσει κατ’ επανάληψη το ενδιαφέρον της γι’ αυτή  την πρόταση  πρωτοβουλία του συμπατριώτη μας δημοσιογράφου και είναι σύμφωνη το Ίδρυμα Γουλανδρή να εντάξει την ανακήρυξη των δύο αυτών ιστορικών δέντρων στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για τα δάση.

          Η Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας κ. Παναγιώτα Γαζή, η οποία έχει εκφράσει εδώ και ένα χρόνο το αμέριστο ενδιαφέρον της Περιφέρειας της Στερεάς Ελλάδας για την πρόταση αυτή, επεσήμανε τη σημασία της υλοποίησης της πρωτοβουλίας αυτής, η οποία όπως τόνισε αποτελεί απόρροια υποχρέωσης όλων μας προς το μοναδικό και εντυπωσιακό φυσικό περιβάλλον που χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή της Ορεινής Παρνασσίδας και ιδιαίτερα χρέος  όλων μας υπό το πρίσμα και των δύσκολων στιγμών που περνάει η Πατρίδα μας προς τους προγόνους μας που θυσίασαν τα πάντα και αγωνίστηκαν ηρωικά αλλά και πρωτόγνωρα για όλη την Οικουμένη, προκειμένου να εκδιώξουν τους κατά καιρούς κατακτητές της Πατρίδας μας, ώστε  εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι.

Παράλληλα, η κ. Γαζή συμφώνησε πως η πλαισίωση αυτής της πρότασης, με εκδηλώσεις ιστορικού και πολιτιστικού χαρακτήρα, συμπληρώνει την αναγκαιότητα της εκπλήρωσης της πρωτοβουλίας του Γιώργου Καραχάλιου. Για το λόγο αυτό, πρόσθεσε, είναι διατεθειμένη να συμβάλει στη δρομολόγηση και στην υλοποίηση της όλης πρότασης. Μέσα στις επόμενες μέρες θα συνταχθεί η απαραίτητη  περιβαλλοντολογική μελέτη και στη συνέχεια θα εκδοθεί η απόφαση για την ανακήρυξη των δύο αυτών ιστορικών δέντρων.

Ο Αντιδήμαρχος Δελφών κ. Λεωνίδας Καραγιάννης μεταφέροντας και τη θερμή υποστήριξη του Δημάρχου Δελφών κ. Νικολάου Φουσέκη, υπογράμμισε την επιτακτική αναγκαιότητα της υλοποίησης αυτής της πρωτοβουλίας, η οποία όπως τόνισε θα συμβάλλει τα μέγιστα, εκτός των άλλων, και στη διαχρονική, σταθερή και αέναη ανάπτυξη, προβολή  και ανάδειξη της Ορεινής Παρνασσίδας, που θα χαρακτηρίζεται από μια διαρκή επισκεψιμότητα αλλά και αναγνωρισιμότητα της περιοχής.

Στο ίδιο μήκος  κύματος κυμάνθηκαν και οι δηλώσεις του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου και Προέδρου του Συλλόγου Μαυρολιθαριτών κ. Χαράλαμπου Παλιούρα, του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Κατριώτισσας κ. Ηλία Τσιαπάρα, του Προέδρου του Συλλόγου απανταχού Κατριωτών κ. Λεωνίδα Λεπενιώτη, καθώς και Αντιδημάρχου τέως Δήμου Καλλιέων κ. Παναγιώτη Φούντα.

Στη σύσκεψη εξάλλου αποφασίστηκε η διαμόρφωση των σχετικών χώρων (Πλάτανος- Πουρνάρα) καθώς και η πραγματοποίηση τριήμερων εκδηλώσεων από την Παρασκευή 10 Αυγούστου έως και την Κυριακή 12 Αυγούστου στο Μαυρολιθάρι και στην Καστριώτισσα.  Το τριήμερο αυτό θα αποτελέσει το προοίμιο της κεντρικής εκδήλωσης που θα γίνει στην Αθήνα, την Κυριακή 25 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία συμπληρώνονται ακριβώς 70 χρόνια από την Ενωμένη Εθνική Αντίσταση και την κορυφαία πράξη της αντίστασης των Ελλήνων που είναι η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου. Να επισημανθεί πως για την ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου συναντήθηκαν και έδωσαν τα χέρια τους κάτω από τον ίσκιο του Πλατάνου της Πλατείας Μαυρολιθάρι οι δύο Αρχηγοί της Ναπολέων Ζέρβας και Άρης Βελουχιώτης. Κάτω από τον ιστορικό Πλάτανο όρκισαν τα παλληκάρια τους, σχεδίασαν και αποφάσισαν τελικά στο Μαυρολιθάρι την επιχείρηση αυτή.

Παράλληλα, ο αιωνόβιος Πλάτανος του Μαυρολιθαρίου αποτελεί  ιστορικό μνημείο αναφοράς καθώς σύμφωνα με τα «απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη» συνδέεται με το πέρασμα από το Μαυρολιθάρι του Μακρυγιάννη, του Οδυσσέα Ανδρούτσου,του Πανουργιά, του Γκούρα,του Δυοβουνιώτη, του Καλτσοδήμου και άλλων ηρώων του 1821.

Κι ακόμα, με το πέρασμα των βασιλέων Όθωνα και Αμαλίας,  του Πρωθυπουργού στρατηγού Πλαστήρα («Μαύρος Καβαλάρης») και άλλων.

Εξάλλου, η αιωνόβια Πουρνάρα της Καστριώτισσας χρονολογείται εδώ και εκατοντάδες χρόνια και βρίσκεται ουσιαστικά στο παλαιό προαύλιο χώρο του παλαιού Μοναστηριού της Κοίμησης της Θεοτόκου  («Παναγιά της Κατριώτισσας»). Το Μοναστήρι χρονολογείται γύρω στο 16^ο αιώνα και περιβαλλόταν από το αρχαίο κάστρο της περιοχής, τα ερείπια του οποίου σώζονται νοτιοδυτικά του χωριούμε τεράστιους  ογκόλιθους από την εποχή των Οφιονών Αιτωλών που κατοικούσαν εκεί. Υπενθυμίζεται εξάλλου πως από το αρχαίο αυτό κάστρο πήρε το όνομά της η Καστριώτισσα.

     

  Η ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΓΑΖΗ

Πάσχα στο Μαυρολιθάρι!!!

Με θρησκευτική κατάνυξη θα εορταστεί και φέτος το Πάσχα στο χωριό μας και θα τηρηθούν για ακόμη μια χρονιά τα έθιμα, που έχουν διατηρηθεί στο πέρασμα των αιώνων και εκφράζουν την πολιτισμική ταυτότητα του τόπου μας.

Απόσπασμα από τον μήνα Απρίλη του Ημερολογίου 2012 του Συλλόγου

<<Η Ανάσταση του Κυρίου έκρυβε ένα ιδιαίτερο και βαθύ νόημα. Τη Μεγάλη Εβδομάδα οι περισσότεροι τηρούσαν την νηστεία. Το βάψιμο των αυγών, το ξεκινούσαν οι γυναίκες τη Μεγάλη Πέμπτη. Φύλαγαν επίσης το πρώτο αυγό για το εικονοστάσι μέχρι το επόμενο Πάσχα. Τη Μεγάλη Παρασκευή όλη μέρα οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα. Στα κτήματα αλλά και στα σπίτια δεν δούλευε κανείς. Τα κορίτσια θα στόλιζαν τον επιτάφιο με ότι λουλούδι είχε απομείνει από το χειμώνα και ότι θα έβρισκαν στα χωράφια. Όλη η οικογένεια το Μεγάλο Σάββατο συγκεντρώνονταν στο σπίτι από νωρίς και τα μεσάνυχτα που θα χτυπούσε η καμπάνα θα πήγαιναν στην εκκλησία για να πάρουν το Αναστάσιμο Φως, με το οποίο θα σταύρωναν το κατώφλι της πόρτας και θα άναβαν το καντήλι. Την Κυριακή του Πάσχα στις αυλές των σπιτιών έψηναν τα αρνιά και το ρουμελιώτικο γλέντι κρατούσε όλη μέρα.>>

Οι διαχειριστές του mavrolithari.blogspot.com, σας εύχονται

Καλό Μαυρολιθαρίτικο Πάσχα και Καλή Ανάσταση.

Κοπή Πίτας Συλλόγου Απανταχού Μαυρολιθαριτών στο Μαυρολιθάρι!

Κοπή Πίτας 2012!

Καλή Χρονιά απο το στολισμένο Μαυρολιθάρι...

Ημερολόγιο 2012

Το νέο μας ημερολόγιο...

...ελπίζουμε να το τιμήσετε!!!

Καλές γιορτές...

Το team του blog μας σας εύχεται καλές γιορτές με υγεία, αγάπη, ευτυχία...και μια καλή χρονιά όσο πιο κοντά στο Μαυρολιθάρι γίνεται!!!

Και μη ξεχάσετε την φετινή σας παρουσία στην καθιερωμένη κοπή πίτας του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΜΑΥΡΟΛΙΘΑΡΙΤΩΝ στις 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012 και ώρα 20:30 στο γνωστό κέντρο CHALET (Χωριάτικη Γωνιά) στο Πικέρμι, επί της Λεωφόρου Μαραθώνος!

Σας περιμένουμε όλους για να πιούμε και να γλεντήσουμε!!!

ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΠΑΡΔΑΚΙΟΥ Συνέχεια...

Εξαιρετική επιτυχία σημείωσε η 3^η Γιορτή Μπαρδακιού που πραγματοποιήθηκε στις 19 Αυγούστου. Στη φετινή γιορτή, που οργανώνει ο Σύλλογος των Απανταχού Μαυρολιθαριτών για 3^ο συνεχόμενο καλοκαίρι ολοκληρώθηκε μια πορεία. Η αρχή αυτής της πορείας έγινε πριν από κάποια χρόνια, ύστερα από πρόταση που έγινε στο σύλλογο και που με ιδιαίτερη χαρά δέχτηκε να εντάξει αυτού του τύπου την εκδήλωση στο καλοκαιρινό του πρόγραμμα.

Μια πορεία ολοκληρώθηκε λοιπόν φέτος και ένας μακρύς δρόμος ανοίγει ύστερα από αυτή, διότι το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δένδρων Νάουσας ανέλαβε την διερεύνηση της τοπικής ποικιλίας της Μπαρδακιάς. Ύστερα από επαφές που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι, το ινστιτούτο δέχτηκε να μελετήσει τον συγκεκριμένο τύπο κίτρινου δαμάσκηνου της περιοχής μας και να αξιολογήσει τα χαρακτηριστικά του καθώς και να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της έρευνας στην επόμενη γιορτή.

Το πρόγραμμα της 3^η Γιορτής Μπαρδακιού είχε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλάμβανε την ομιλία με θέμα <<Μπαρδάκι και Υγεία>>, στην οποία παρουσιάστηκαν αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών που έγιναν πάνω σε δαμάσκηνα.

Είναι γνωστή η θεραπευτική ιδιότητα των μπαρδακιών στα πεπτικά προβλήματα, όμως οι σύγχρονες μελέτες που παρουσιάστηκαν έχουν αποδείξει ότι τα δαμάσκηνα ανήκουν στην κατηγορία των (Super Φρούτων). Εξαιτίας της πλούσιας διατροφικής τους αξίας βοηθούν σε περιπτώσεις οστεοπόρωσης και είναι βασικό συστατικό σε αρκετές δίαιτες λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού τους δείκτη.

Το δεύτερο μέρος είχε και φέτος το χαρακτήρα του φεστιβάλ, που είχε αποκτήσει από την περσυνή εκδήλωση με τη συμμετοχή της κομπανίας του χωριού μας <<Τα λ΄θάρια>>. Έτσι το ψυχαγωγικό μέρος ανέλαβε δημοτικό σχήμα αποτελούμενο από συμφοιτητές του συγχωριανού μας Γιάννου Τολιόπουλου από το τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Άρτας. Αξίζει και θα αναφερθώ ιδιαίτερα στη συνέχεια για τη συμμετοχή των μουσικών στην επιτυχία της φετινής εκδήλωσης.

Εκτός όμως από το δημοτικό σχήμα το μουσικό μέρος επεφύλασσε και μια έκπληξη. Αμέσως μετά την ομιλία ακολούθησε μια μικρή παρουσίαση 3 μουσικών κομματιών της διεθνούς rock σκηνής, σε ορχηστρική διασκευή από τους Μάριο Λιάνο (ηλεκτρική κιθάρα), Φιλήμονα Γλάβα (ακουστική κιθάρα), Δημήτρη Μώκο (λαούτο) και Φραγκίσκο Παπαθανασίου (ηλεκτρική κιθάρα).

Πολύτιμη ήταν η συμμετοχή των μουσικών Περικλή Ζήση, Αργύρη Κορδά, Δημήτρη Λαμπάκη, Κώστα Σακούλα, Διαλεκτής Φλωροσκούφη, καθώς και του δικού μας Γιάννου Τολιόπουλου στην επιτυχία της 3^η Γιορτής Μπαρδακιού. Ανέλαβαν το ψυχαγωγικό μέρος, κάτω από ειδικές συνθήκες για αυτούς, συνεπικουρούμενοι και από την έκτακτη και αφιλοκερδή συμμετοχή του φίλου του χωριού μας και συμπατριώτη μας Στάθη Κάβουρα. Η προσέλευση του κόσμου ήταν μεγάλη και το κέφι ήταν αμείωτο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ιδιαίτερη ήταν η προσφορά των γυναικών που για ακόμη μια χρονιά παρουσίασαν τις γλύκες δημιουργίες τους με βάση το μπαρδάκι. Επίσης εξαιρετικά σημαντική ήταν και φέτος η εθελοντική προσφορά της νεολαίας του χωριού μας.

Έτσι ολοκληρώθηκε μια επιτυχημένη εκδήλωση δίνοντας τη σκυτάλη στην επόμενη Γιορτή.

Το πρώτο βήμα έγινε. Το ινστιτούτο ζήτησε για τις ανάγκες τις έρευνας και έλαβε 20 ώριμους καρπούς μπαρδακιού από το χωριό μας. Καλώς εχόντων των πραγμάτων λοιπόν στην 4^η Γιορτή Μπαρδακιού, θα έχουμε καλεσμένους τους γεωπόνους – ερευνητές του Ινστιτούτου, ώστε να μας παρουσιάσουν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους.

Πιστεύω πως αξίζει η αναμονή…

Δημήτρης Μώκος

Από εφημερίδα <<Μαυρολιθάρι>>

Εικονική περιήγηση στο πανέμορφο Μαυρολιθάρι.

Αγαπητοί συντάκτες, αναγνώστες και φίλοι του blog μας.

Σας ανακοινώνουμε ότι από σήμερα θα μπορείτε να απολαμβάνετε μερικά σημεία του χωριού μας μέσω του προγράμματος Virtual-tour που ετοίμασε ο επαγγελματίας φωτογράφος Κώστας Καλτσάς (http://www.virtual-tours.gr).

Αν και το χωριό μας αποκαλύπτει τους θησαυρούς του όλες τις εποχές του χρόνου, η λήψη των εικόνων έγινε τον μήνα Αύγουστο που το περιβάλλον και ο ορίζοντας έχουν ένα ιδιαίτερο χρώμα.

Ένα απλό πάτημα (αριστερό κλικ) πάνω στην φωτογραφία, που βρίσκεται στην αρχή της στήλης δεξιά, αρκεί για να <μεταφερθείτε> στο Μαυρολιθάρι.

Μια καλοκαιρινή νότα λοιπόν από τις Πηγές και την απέραντη Πλατεία του χωριού μας, θα σας συντροφεύει μέχρι και τον επόμενο Αύγουστο.

¨Για να ιδούμε τι θα δούμε¨, όπως είπε και ένας συγχωριανός μας προχθές.

Μεταναστευτικό: Η μάχη που χάνεται

Σε συνέχεια των δύο προηγούμενων αναδημοσιεύσεων και με την δεδομένη απουσία χρόνου που χαρακτηρίζει την καθημερινότητα μου, θα ήθελα να παραθέσω το παρακατω άρθρο, το οποίο πραγματεύεται το μεγάλο πρόβλημα της εξωτερικής μετανάστευσης στην χώρα μας.

"Το πρωί της Τρίτης άναψα, σχεδόν αγουροξυπνημένος ακόμη, τον υπολογιστή μου και το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στον τίτλο της δολοφονίας του 44χρονου στη διασταύρωση Γ’ Σεπτεμβρίου και Ηπείρου. Τρόμαξα και μόνο με την περιγραφή της σκηνής που έφερα στο μυαλό μου, όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι. Η δεύτερη σκέψη μου ήταν, επίσης, η ίδια που κάνατε κι εσείς.

Πώς γέννησε αυτή η μάνα; ‘Εσβησα μηχανικά την οθόνη και ο νους μου ακόμη τριγύριζε στα δικά μου παιδιά, που είχα αφήσει λίγο νωρίτερα στο σχολείο.

Δύο ώρες αργότερα ακολουθούσα την ρουτίνα μου στο γραφείο, σερφάροντας στις ιστοσελίδες του Τουρκικού Τύπου. Στην αγγλόφωνη έκδοση της Zaman καρφώθηκα σε μία αναδημοσίευση από τον βρετανικό Guardian για 61 λαθρομετανάστες από την Βόρεια Αφρική που πέθαναν από πείνα και δίψα μέσα σε ένα πλοιάριο που ξεκίνησε από την Τρίπολη της Λιβύης στα τέλη Μαρτίου και απέμεινε να περιπλανιέται για 16 ημέρες στη Μεσόγειο. Οι 11 επιζήσαντες κατήγγειλαν ότι τους είδε ένα στρατιωτικό ελικόπτερο και ένα αεροπλανοφόρο (κατηγορώντας και το ΝΑΤΟ). Στον Guardian περιγράφουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τη φρίκη και το φόβο πάνω στο ακυβέρνητο πλοιάριο. O Αιθίοπας Άμπου Κούρκε λέει: “Κάθε πρωί ξυπνούσαμε και βρίσκαμε περισσότερα πτώματα, που κρατούσαμε για 24 ώρες και μετά τα πετούσαμε στη θάλασσα. Αλλά τις τελευταίες ημέρες, δεν αναγνωρίζαμε τους εαυτούς μας. Ολοι μας προσευχόμασταν, ή πεθαίναμε…”

Η δολοφονία στην Αθήνα και η έκρηξη της βίας που ακολούθησε κατά των μεταναστών (σήμερα πληροφορούμαι ότι υπάρχει και ένας νεκρός μετανάστης) και η είδηση του Guardian είναι, αναμφίβολα, οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Για να το κάνουμε ακόμη σαφέστερο: οι ακτές και τα νερά της Μεσογείου μετατρέπονται σταδιακά σε διακεκαυμένη ζώνη. Υπερεθνικά κυκλώματα χαράσσουν κάθε τόσο νέες διαδρομές διακίνησης λαθρομεταναστών. Μετά τις εξεγέρσεις στην Τυνησία, στην Αίγυπτο και στη Λιβύη, το νησάκι της Λαμπεντούσα που ανήκει στην Ιταλία, έγινε ο Νο 1 προορισμός. Γιατί; Την απάντηση δίνει το αμερικανικό Ινστιτούτο German Marshall Fund – γεγονός που δείχνει ότι το πρόβλημα είναι, πλέον, γνωστό και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού: “Η Λαμπεντούσα απέχει περίπου 300 χιλιόμετρα από την Τυνησία, ενώ από την Αλεξάνδρεια το κοντινότερο σημείο της ΕΕ είναι η Κρήτη, που βρίσκεται σε τετραπλάσια απόσταση. Αλλά οι μετανάστες που φεύγουν από την Αίγυπτο θα είχαν ακούσει λάθος συμβουλές αν έπλεαν για την Κρήτη. Αντίθετα, έπρεπε να πάνε στην Λαμπεντούσα για να έχουν καλές πιθανότητες να διεκδικήσουν άσυλο στην ΕΕ…Δεν είναι μυστικό ότι οι μετανάστες προσπαθούν να αποφύγουν την είσοδο μέσω Ελλάδας, λόγω των κακών συνθηκών υποδοχής εκεί για τους πρόσφυγες και τους αιτούντες πολιτικό άσυλο.”

Στην Λαμπεντούσα έχουν φτάσει από τις αρχές του έτους περίπου 26.000 παράνομοι μετανάστες. Είναι, κυρίως, πρόσφυγες από την Τυνησία. Ο Μπερλουσκόνι ζήτησε αρχικά οικονομική βοήθεια από την ΕΕ και χώρες πρόθυμες να μοιραστούν αυτό τον αριθμό με την Ιταλία. Όταν διαπίστωσε ότι οι πόρτες ήταν κλειστές, άρχισε να χορηγεί προσωρινές άδειες παραμονής, που επέτρεπαν στους μετανάστες να ταξιδέψουν στην Ευρώπη. Ο Σαρκοζί απάντησε τότε, ότι η Γαλλία θα επαναφέρει τους ελέγχους διαβατηρίων στα γαλλο-ιταλικά σύνορα και η Γερμανία άρχισε να προετοιμάζεται για να εφαρμόσει την ίδια τακτική στα νότια σύνορά της. Στην πορεία, στην συζήτηση περί ελέγχου διαβατηρίων ενέπλεξαν και την Ελλάδα, με το επιχείρημα ότι η χώρα μας δυσκολεύεται να φυλάξει τα σύνορά της και γι αυτό ζήτησε την συνδρομή της FRONTEX. Η Αθήνα διαμηνύει ότι θα ασκήσει ακόμη και βέτο προκειμένου να αποτρέψει την επαναφορά του ελέγχου διαβατηρίων, αλλά θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι την σύνοδο κορυφής του Ιουνίου για να δούμε τί θα πουν εκεί οι ηγέτες. Είναι αυτή η αρχή του τέλους για τη συνθήκη Σένγκεν και την ελεύθερη διακίνηση προσώπων στην ΕΕ; Θα ήταν βιαστικό να το προεξοφλήσει κανείς, αλλά τίποτα δεν αποκλείεται.

Στο μεταξύ, το μεταναστευτικό εξελίσσεται στο πλέον ευαίσθητο ζήτημα για τους ψηφοφόρους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Ακροδεξιά αυξάνει τις δυνάμεις της σε επίπεδα – ρεκόρ στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Σουηδία και εσχάτως μας προέκυψαν οι “Αληθινοί Φιλνανδοί”. Στην πραγματικότητα, ουδείς εξεπλάγη που ο Μπερλουσκόνι βρήκε κλειστές τις πόρτες των εταίρων μας. Οι “27” δέχονται να συζητήσουν το ενδεχόμενο οικονομικής βοήθειας ή διάθεσης μέσων φύλαξης των συνόρων μέσω της FRONTEX, όπως έκαναν και στην Ελλάδα, αλλά καμία κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειμένη να ανοίξει τις πόρτες σε μετανάστες. Οι Νότιοι φωνάζουν για αλληλεγγύη, αλλά οι Βόρειοι οχυρώνονται πίσω από την συμφωνία “Δουβλίνο ΙΙ”, που προβλέπει ότι κάθε χώρα είναι υποχρεωμένη να κρατήσει στο έδαφός της τους μετανάστες που πατούν στις ακτές της. Και πάνω από την Ευρώπη, αναβοσβήνει μία πινακίδα που γράφει “αδιέξοδος”…

Ας επιστρέψουμε για λίγο στα γαλλο-ιταλικά σύνορα. Οι περισσότεροι Τυνήσιοι πρόσφυγες που ξεφεύγουν από την Λαμπεντούσα κατευθύνονται εδώ, στην Ventimiglia, μία ιταλική πόλη 25.000 κατοίκων στα 10 χιλιόμετρα από το γαλλικό έδαφος. Σε μία έρευνα που δημοσίευσε στις 18 Απριλίου το γερμανικό περιοδικό Spiegel περιγράφει: Οι πρόσφυγες απλώνονται στα κομψά πάρκα της πόλης, στις εσπλανάδες με τους κοκοφοίνικες, δίπλα στα λιμανάκια με τα γιοτ και στις πολυτελείς μπουτίκ…η εχθρότητα απέναντι στους πρόσφυγες γίνεται ολοένα και εντονότερη στην πόλη, όπου οι κάτοικοι λένε πως η βία αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Πολλές φορές – κάθε μέρα, ο Δήμαρχος επισκέπτεται τον σιδηροδρομικό σταθμό και μιλά με τους πρόσφυγες. Τους λέει αυτά που θα τους έλεγε και καθένας από εμάς ξεχωριστά. Οτι η Ευρώπη δεν είναι πια ένα μεγάλο όνειρο πολυτέλειας, θέσεων εργασίας και απεριόριστης ελευθερίας. Προσπαθεί να τους εξηγήσει γιατί η Ευρώπη τους φοβάται τόσο πολύ. “Εχουμε 30% ανεργία στους νέους. Πηγαίνετε πίσω στην πατρίδα σας”, τους λέει. Αλλά εκείνοι δεν ακούνε και δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Και ο αριθμός τους αυξάνεται καθημερινά.

Πολλοί πιστεύουν και φωνάζουν ότι η λύση είναι η καλύτερη αστυνόμευση. Παντού. Στα σύνορα της Ευρώπης για να μην περνούν τα καραβάνια των παράνομων μεταναστών, στα κέντρα των πόλεων όπου συνήθως οι μετανάστες αναζητούν “δουλειά” (ενίοτε στο πλαίσιο παράνομων δραστηριοτήτων), σε συνοικίες που “γκετοποιούνται” με αποτέλεσμα τα ξεσπάσματα βίας (ε.π. Άγιος Παντελεήμονας). Πόσο πιθανό, λοιπόν, σας φαίνεται να συγκρατηθούν οι αριθμοί των παράνομων μεταναστών με τα αστυνομικά μέτρα; Πόσους μπορούμε να συλλάβουμε; Ποιά χώρα θα τους δεχθεί; Kι αν δεν τους δέχονται πίσω, πόσα στρατόπεδα υποδοχής μπορούμε να χτίσουμε;

Η παράνομη μετανάστευση εξελίσσεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και εξαιρετικά δυσεπίλυτα παγκόσμια προβλήματα. Οι μετανάστες δεν πρόκειται να σταματήσουν να καταφθάνουν. Θα είναι πολλοί, όσους κι αν συλλάβουμε. Θα τους βλέπουμε γύρω μας να συγκεντρώνονται πότε στη μία και πότε στην άλλη περιοχή της Αθήνας, ή ενδεχομένως σε άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας. Θα μετακινούνται ανάλογα με τα μέτρα που θα λαμβάνει η Πολιτεία, αλλά και ανάλογα με τις δικές τους ανάγκες. Αλλά αποκλείεται να εξαφανιστούν από την Ελλάδα και από την Ευρώπη.

Θέλετε να μιλήσουμε ρεαλιστικά; Σε τόσο δύσκολα προβλήματα οι λύσεις δεν δίνονται σε μία ημέρα – ούτε καν σε ένα χρόνο – και δε μπορεί παρά να είναι συνεκτικές. Εμείς, ως πολίτες, πρέπει να απαιτούμε από τις κυβερνήσεις συγκεκριμένες πολιτικές που θα εφαρμοστούν με συνέπεια και με μεγάλη υπομονή. Και όχι αποσπασματικά, ή προεκλογικά, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα:

- Η αστυνόμευση είναι απολύτως απαραίτητη, αλλά είναι μόνο ένα εργαλείο για να διατηρήσουμε τον έλεγχο της κατάστασης εδώ, στις πόλεις μας και στις γειτονιές μας.

Ωστόσο, η κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί εάν δεν συνειδητοποιήσουν οι πολίτες και δεν πιέσουν τις κυβερνήσεις ότι υπάρχουν περισσότερα πράγματα που πρέπει να κάνουν.

- Να επιμείνουμε στο πλαίσιο της ΕΕ για να δημιουργήσουν προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης και ουσιαστικού εκδημοκρατισμού στις χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών. Να δώσουμε μία ευκαιρία σε αυτούς τους ανθρώπους να βρουν από ένα κομμάτι ψωμί στις πατρίδες τους. Τουλάχιστον, να μην πεθαίνουν από πείνα και από δίψα. Αν συμβεί αυτό, τότε θα σκέφτονται δύο και τρεις φορές πριν ξεκινήσουν την περιπέτεια του «ευρωπαϊκού ονείρου». Υπό αυτή την έννοια, η θέση που έλαβαν οι ΗΠΑ και η ΕΕ απέναντι στις εξεγέρσεις των τελευταίων μηνών, είναι το πρώτο παρήγορο σημάδι έπειτα από λάθη πολλών δεκαετιών. Γιατί αν οικοδομηθούν στοιχειωδώς δημοκρατικά καθεστώτα εκεί, τότε ουδείς θα δικαιούται να ζητά πολιτικό άσυλο εδώ.

- Να πάψουμε να παρακολουθούμε απαθείς την «ποδοσφαιροποίηση» του προβλήματος. Όσο ανατριχιαστική είναι η σύσταση «συμμοριών» από πάσης φύσεως εθνικιστές και χούλιγκανς, άλλο τόσο άχρηστη είναι η δήθεν «προστασία» που πουλούν στους μετανάστες διάφοροι «υπερευαίσθητοι». Διαβάζω ένα απόσπασμα από την έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που παρουσιάστηκε στις αρχές της εβδομάδας, και αισθάνομαι ότι είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις που δικαιολογεί την ύπαρξή του: «Όπως όλοι οι άλλοι πολίτες σε μία Δημοκρατία, οι μετανάστες πρέπει να αποκτήσουν λόγο στη λήψη αποφάσεων για την δημιουργία των νόμων।Αλλά ούτε το θρήσκευμα, ούτε η (διαφορετική) κουλτούρα μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογίες για την παραβίασή τους…»"

aixmi.gr

Μια κριτική ερμηνεία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

Δίκαια μπορεί κάποιος να επικαλεστεί τον εθνικισμό και τον φιλελευθερισμό σαν τις δυο μεγάλες δυνάμεις που κινούνε την ιστορία στο μεγαλύτερο μέρος του 19^ου αιώνα. Αυτές οι δύο δυνάμεις βρίσκονται πίσω από άλλες, αντίστοιχες επαναστάσεις με την Ελληνική που συμβαίνουν την ίδια περίοδο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι λαοί της Νότιας Αμερικής απαιτούν την ανεξαρτησία τους χάριν του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης από την εξουσία της παρακμασμένης Ισπανικής Μοναρχίας. Αντίστοιχα οι Ισπανοί απαιτούν φιλελευθεροποίηση του όποιου κανονιστικού πλαισίου επιτρέπει ο μονάρχης τους. Τέλος οι Καρμπονάροι αγωνιστές της βόρειας Ιταλίας ζητούν Σύνταγμα και ατομικά δικαιώματα από τον Αυστριακό αυτοκράτορα. Από τα παραπάνω κινήματα που χρονικά συμβαδίζουν με την Ελληνική Επανάσταση, τα δύο τελευταία θα καταπνιγούν αμέσως, σύμφωνα με τις προσταγές της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας.

Οι συνθήκες που υπογράφηκαν μεταξύ των τεσσάρων Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, νικητριών των Ναπολεόντειων Πολέμων, αποτελούν την Ευρωπαϊκή Συμφωνία. Αυτές διαμοιράζουν για άλλη μια φορά την ήπειρο σύμφωνα με τα προστάγματα των μοναρχών τους. Προσδοκούν την Ισορροπία των Δυνάμεων και επανασχεδιάζουν τον γεωπολιτικό χάρτη χωρίς να λαμβάνουν καθόλου υπ’ όψιν τους ανέμους αλλαγής που έφερε η Γαλλική Επανάσταση 15 χρόνια πριν, τον εθνικισμό και τον φιλελευθερισμό. Η πολιτική των συνεδρίων που θα ακολουθήσει θα έχει σαν πρώτο στόχο να απαλείψει πλήρως τα εθνικά δίκαια των μικρότερων λαών όπως και τα ατομικά δικαιώματα που έχουν αρχίσει να αφυπνίζονται μεταξύ των πολιτισμένων εθνών.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, θα αποτελέσει για τους συγχρόνους της ένα πολιτικό-κοινωνικό γεγονός σχεδόν απροσδόκητο. Ούτε ο διεθνής περίγυρος έχει την διάθεση να το εξηγήσει, ούτε το Οθωμανικό κράτος την περιμένει και ούτε τα πρόσφατα γεγονότα των τελευταίων πενήντα ετών την δικαιολογούνε. Οι ξένοι την θεωρούν σαν ένα ακόμη ξέσπασμα του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού. Οι Οθωμανοί δεν καταλαβαίνουν τον λόγο, καθώς θεωρούν το κράτος τους τόπο απόλυτης ευτυχίας,. Τέλος, η τελευταία πεντηκονταετία έχει να θυμίζει μονάχα ήττες, διώσεις και οικονομικό μαρασμό στον κυρίως Ελλαδικού χώρου. Εξαιρούνται τα νησιά του Αιγαίου λόγω των εμπορικών δικαιωμάτων που τους καταχωρούνται βάσει κάποιων διμερών συνθηκών(Κιουτσούκ Καιναρτζή-1774) η τοπικών ιδιαιτεροτήτων, πχ: Χίος.

Η ιστοριογραφία της επανάστασης μπορεί να απαντήσει πλήρως σε οποιοδήποτε ερώτημα αφορά το χρονικό της. Κριτικά μπορούμε να την δούμε ως μια συνθήκη, που απαντάει στα παραπάνω γεγονότα, μεταξύ της ανάγκης για την πολυπόθητη ανεξαρτησία των υποτελών χριστιανών του Ελλαδικού χώρου και των ιδεών του φιλελευθερισμού. Τους χριστιανούς απαρτίζουν κυρίως ο ελληνικός πληθυσμός που διατηρεί κάπως την ιστορική του μνήμη και ομάδες Αρβανιτών όπως επίσης αλβανοφώνων και βλαχοφώνων χριστιανών. Οι φιλελεύθερες ιδέες εναπόκεινται κυρίως στους Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι θα αναπτύξουν μεγάλη δράση ως προς την εθνική και πολιτιστική αφύπνιση των Ελλήνων. Ένας από του καρπούς αυτής της δράσης θα είναι το ισχυρό κίνημα του φιλελληνισμού που θα αναπτυχθεί στην Ευρωπαϊκή-κυρίως-και την Αμερικάνικη ήπειρο κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Ακόμα, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι για την νικηφόρα πορεία της επανάστασης θα χρειαστεί και η ανάμιξη των Μεγάλων Δυνάμεων. Στην ανάμιξη τους θα συναινέσει κυρίως η κυρίαρχη στρατηγική θέση της χώρας που είναι απαραίτητη στα σχέδια εκείνα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Τέλος, η συμμετοχή κάποιων ισχυρών προσωπικοτήτων στα πολεμικά επεισόδια της Επανάστασης, δείχνει την σημασία που έχει η ανάδειξη κάποιων μεμονωμένων ατόμων που μπορούν να επιδρούν αποφασιστικά πάνω στα ιστορικά γεγονότα.

Όσο αφορά το χωριό μας, η αλήθεια είναι ότι συμμετείχε ενεργά. Πέραν όμως των ελάχιστων πηγών που αναφέρονται σε εκείνη την μακρινή εποχή, το μόνο που μας συνδέει σήμερα, είναι τα ονόματα που αναγράφονται στο Ηρώον του χωριού σκιάζοντας τα απομεινάρια της τότε Οθωμανικής εξουσίας, που βρίσκονται και αυτά εκεί ακουμπισμένα χάμω.

Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω με Βελισσάρη.

Μια κριτική ματιά, σχετικά με την Ελληνική αντίληψη περι Κράτους-Πολιτείας.

Προσημείωση επι του κειμένου που ακολουθεί: Ας μου επιτραπεί μια δεύτερη αναδημοσιεύση, άσχετη βέβαια με τον χαρακτήρα του ιστολογίου, εντελώς σχετική όμως με την σημερινή πραγματικότητα. Θεωρώ οτι η παρουσίαση του παρακάτω άρθρου αποσκοπεί σε μια δυνατότητα ανάδειξης ενός απο τα κύρια προβλήματα της Ελληνικής κοινωνιας, μέρος της οποίας είναι και η τοπική μας κοινωνία. Το πρόβλημα της κοινωνικής συνοχής δεν γίνεται να τεθεί εν αναμφιβόλω παρα μόνο να γίνει θέμα προβληματισμού. Δύσκολα μπορεί κάποιος να αναπτύξει κάποιο επιχείρημα σχετικάμε το θέμα βασιζόμενος σε κάποια θεωρία πλήρως αποδεκτή και απολύτως αντικειμενική.Παρ'ολα αυτά το παρακάτω κείμενο μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό σε οποιονδήποτε αναγνώστη και εύπεπτο ακόμα και στους έχοντες εντελώς διαφορετική γνώμη επι του θέματος.

¨Αγνωστο πώς ακριβώς αντιλαμβάνονται την έννοια του κράτους οι υπουργοί της κυβέρνησης, αλλά είναι βέβαιο ότι δεν την εκλαμβάνουν ως μία συγκροτημένη οντότητα με συνέχεια, ιεραρχία, νόμους, γεωγραφικά όρια και κοινωνική συνοχή. Δεν πρόκειται για αδυναμία της συγκεκριμένης κυβέρνησης και των συγκεκριμένων υπουργών, αλλά για γενικευμένη αντίληψη του συνόλου σχεδόν του πολιτικού κόσμου και πολύ μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, με τα γνωστά αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα.

Είναι αρκετοί στην Ελλάδα εκείνοι που αντιδρούν όταν γίνεται αναφορά στο «κράτος».Μπορούμε λοιπόν να τον αντικαταστήσουμε με τον όρο «πολιτεία», χωρίς να αλλάζει η ουσία. Και η ουσία είναι ότι στην υπόθεση της απεργίας πείνας των μεταναστών η πολιτεία ηττήθηκε κατά... κράτος, όσο και αν προσπαθεί να πείσει ο Γ.Ραγκούσης ότι δεν έκανε παραχωρήσεις.Αλλωστε, δεν είναι μόνο οι παραχωρήσεις που έγιναν κάτω από την πίεση 300 παράνομων μεταναστών και των υποστηρικτών τους. Περισσότερο ενόχλησαν η ανικανότητα της πολιτείας να αντιδράσει πριν τα πράγματα φτάσουν έκεί που έφτασαν, καθώς και οι εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν από τις διαπραγματεύσεις. Η εικόνα δηλαδή υπουργών που έκαναν διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους παράνομων μεταναστών, των οποίων ακόμη και τα ονόματα δεν γνωρίζουμε αν είναι αληθινά.Αναμφίβολα, η υπόθεση της Υπατίας ήταν μία κορυφαία στιγμή στο «σίριαλ» της αυτοαπαξίωσης της πολιτείας, την οποία θα νιώσουμε ακόμη περισσότερο στο κοντινό μέλλον. Για να φτάσουμε σε αυτήν έχουν προηγηθεί επί πολλά χρόνια άλλες εκδηλώσεις και επιδείξεις αδυναμίας, υπονόμευσης και αυτοεξευτελισμού της πολιτείας. Τώρα μάλιστα δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για συγκεκριμένες περιπτώσεις, αλλά για μία καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται από τη μη τήρηση των κανόνων, από έλλειψη κοινωνικής ευθύνης, από παραβατικότητα, από ανοχή και από ατιμωρησία.

Αν δούμε και την άλλη όψη, αυτή η καθημερινότητα χαρακτηρίζεται επίσης από την αδιαφορία των δημόσιων λειτουργών να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους και να υλοποιήσουν τις όποιες αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά και από την επιπολαιότητα των υπουργών και των υφυπουργών να κρατήσουν τη θέση τους στο επίπεδο που αρμόζει. Νομίζουν ότι αν κατεβάσουν το επίπεδο συμπεριφοράς στις επίσημες δραστηριότητές τους δείχνουν διάθεση προσέγγισης στον λαό και μεγαλύτερη δημοκρατικότητα.

Δεν είναι όμως έτσι. Ακόμη και η τήρηση πρωτοκόλλου έχει σημασία στη λειτουργία μιας συντεταγμένης πολιτείας. Πρωτόκολλο δεν σημαίνει αναγκαστικά τελετουργικό άλλης εποχής, που η τήρησή του προκαλεί γέλια. Σημαίνει κυρίως τήρηση διαδικασιών, σημαίνει σεβασμό στην ιεραρχία, σημαίνει προστασία του αξιώματος και σημαίνει εξασφάλιση μιας λειτουργίας στη βάση κανόνων, που δεν θα επηρεάζεται κατά το δυνατόν από υποκειμενικές διαθέσεις. Ολοι παραδέχονται σήμερα ότι η κατάργηση των γενικών διευθυντών των υπουργείων κατά την ανδρεοπαπανδρεϊκή περίοδο αποδείχθηκε ολέθρια για τη δημόσια διοίκηση.

Ολα αυτά δεν αποτελούν θεωρητικές σκέψεις. Εχουν μεγάλη πρακτική σημασία. Στην Ελλάδα δεν έγινε ποτέ αντιληπτή η πλήρης σημασία της έννοιας του κράτους. Γι’ αυτό δεν ευδοκίμησε σαν αρχή η εξασφάλιση της συνέχειας του κράτους, γι’ αυτό, αλλά και για άλλους λόγους, έγινε τρόπος σκέψης η «ισοπέδωση προς τα κάτω», γι’ αυτό πολιτεία και κοινωνία έχουν γίνει σήμερα κυριολεκτικά «πολτός», τουλάχιστον για τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Τη διαπίστωση την έκαναν τελευταία και οι απεσταλμένοι της τρόικας, όταν άρχισαν να περιφέρονται στις κρατικές υπηρεσίες και τους οργανισμούς. Αρα, γνωρίζουν και οι εταίροι πλέον την πραγματικότητα.

Η συνεχής υπονόμευση κάθε έννοιας κράτους μέσω της καθημερινής πρακτικής αξιωματούχων και πολιτών συμβάλλει αποφασιστικά στην ανεπάρκειά του। Το χειρότερο όμως είναι ότι έχει οδηγήσει σε μία παρατεταμένη περίοδο παρακμής που βαθαίνει όλο και περισσότερο. Τώρα πια είναι δύσκολο να ελπίζει κανείς ότι οι Ελληνες με τη δική τους βούληση, και ενώ δεν το έχουν κάνει ποτέ, θα δώσουν στην έννοια του κράτους τις σωστές διαστάσεις για να μπούμε σε περίοδο εθνικής ανασυγκρότησης. Γι’ αυτό αρκετοί πολίτες, πατριώτες με όλη τη σημασία της λέξης, ελπίζουν πλέον μόνο στην τρόικα και στην ενοποίηση της Ευρωζώνης και τρέμουν στην ιδέα της απομάκρυνσης της Ελλάδας από αυτήν¨.

πηγή: "Η Καθημερινή"

Λιγάκι άσχετο... αλλά ωραίο!

Ο Φάρος Μελαγκάβι στο Ηραίον Λουτρακίου

...και η θέα από εκεί...